Πλήρης εξάλειψη φόβου και άγχους

Ένα μεγάλο στοίχημα που έχω βάλει στην επαγγελματική μου καριέρα είναι να εξαφανίσω, από όλους τους ασθενείς που θα περάσουν από το Οδοντιατρείο μου, το φόβο και το άγχος για τον Οδοντίατρο.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας πω πώς αποφάσισα να γίνω Οδοντίατρος.

Όταν ήμουν σε ηλικία Δημοτικού-Γυμνασίου είχα αρκετά προβλήματα με τα δόντια μου, και η μητέρα μου με πήγαινε σε μία Οδοντίατρο κοντά στο σπίτι μας στη Νέα Σμύρνη. Με όλη μου την ειλικρίνεια σας ομολογώ ότι υπέφερα. Είπα το Δεσπότη Παναγιώτη… Κατάλαβα εκ των υστέρων ότι η συγκεκριμένη συνάδελφος δεν χρησιμοποιούσε αναισθησία στα οπίσθια δόντια της κάτω γνάθου…!!!

Όταν ήμουν πια στην Οδοντιατρική Σχολή έμαθα ότι στα συγκεκριμένα δόντια χρειάζεται στελεχιαία αναισθησία που έχει κάποια ιδιαίτερη τεχνική και πολλοί από τους παλαιότερους συναδέλφους την απέφευγαν. Το γεγονός είναι, ότι με τα μαρτύρια που τράβηξα στην κατά τα άλλα συμπαθέστατη συνάδελφο, μου μπήκε η ιδέα σε ηλικία 15 χρονών να γίνω Οδοντίατρος διαφορετικός από τη δική μου Οδοντίατρο. Ήμουν σίγουρος πως θα υπήρχε ένας τρόπος να φτιάχνω τα δόντια των ανθρώπων χωρίς να τους πονάω. Σιγά σιγά η ιδέα ωρίμαζε στο μυαλό μου, άνοιξα και μερικές εγκυκλοπαίδειες και μέχρι τα 18 αποφάσισα να γίνω ένας Οδοντίατρος που θα εφαρμόζει την απόλυτα ανώδυνη Οδοντιατρική πράξη…(δείτε το link)

Φωτογραφίες